Rooien en valen

(2015-3)

Marjolein Schouten - C720 Watervink

Al een ruim aantal jaren zeiden we tegen elkaar dat de boot eigenlijk wel eens opnieuw geschilderd zou moeten worden. Maar we bleven ons verschuilen achter makkelijke poetsbeurten en vooral hard  roepen dat het eigenlijk wel mee viel.  Inderdaad op het moment dat we de poetsdoeken opborgen en nog eens tevreden achterom keken op weg naar de auto, leek het allemaal wel mee te vallen. Maar een paar weken later was het resultaat toch altijd al weer veel  minder.  Maar  ja, zittend  in  je  kuip  in  het zonnetje zag je eigenlijk niet  zoveel  van  die  vaalrode romp.
De boot is immers uit 1976 dus ja, een  beetje vaal  kon  ook bijna niet anders. 

Tot vorig jaar oktober. Onze  Watervink  ging het  water  uit  en  werd  op  het  parkeerterrein  neer  gezet. Dat  was  het  moment  om  er  nog  eens  om  heen  te  lopen  en  kritisch  en  eerlijk  te  kijken.  Tja  toch  wel  erg  vaal,  bijna  lichtrood/roze  uitgeslagen.  Het  moment  om  te  beslissen. Volgend  voorjaar gaan we schilderen! 


We  melden  ons  bij  de  Havenmeester voor de 21-dagen regeling. (Zodra de boten uit de loods na de winterstalling in het water liggen, kunnen de boten   waarvoor  dit  aangevraagd  is, 20 dagen de loods  in  om  grote klussen te doen, die buiten lastig zo niet onmogelijk  zijn). We  hadden  geluk,  er  was  geen  wachtlijst  en  de  Watervink  zou  in  april  2015  de  loods  in  kunnen.  Rond  21  april  2015  zou  het gebeuren.

Mooi,  prima  we  gingen  een  draaiboek  opstellen,  een  tijdspad  maken  en  Paul  werd  door  mij  benoemd als hoofdaannemer van deze klus. Ik heb  echt geen verstand van schuurpapier, welke korrel,  schuren  we  nat  of  droog,  met de hand  of met  de  machine.  Zetten  we  er  eerst  een  grondlak op, of  direct  de  juiste  lak, hoeveel  lagen  moeten  erop, hoelang  moet  het  drogen  tussendoor.  Kortom  dit  was  voer  voor  de  hoofdaannemer. Ik zou  volgen, als onderaannemer doe je alles wat je gezegd wordt, toch?! 

Het koude en natte voorjaar zorgde ervoor, dat we niet opschoten. Op die enkele mooie zondag die er was, was er natuurlijk een verjaardag waar we toch zeker  naar  toe  moesten, ergens midden in het land. Kortom  toen  de  21-dagen regeling aanbrak,  was de boot nog maar half geschuurd, was het nog  steeds  steenkoud  en  vroeg  donker. Als  je  allebei  full-time werkt moet je het hebben van de  weekenden  en  een  enkele  avond.  Alle  sociale  afspraken  werden  geskipt.  Er  moest  geklust  worden!
Onze  Watervink verdiende haar metamorfose. 

Na ca. 30 uur schuren samen, Paul met de grote  excentrische schuurmachine en ik met het kleine `strijkijzertje` langs de stootrand, was de rode verf eraf  en  was  boot  weer  origineel  oranje.  Dat  vond  men mooi in 1976.
Een moderne kleur!!

Toen werd het spannend. De eerste laag ging erop,  samen  met  een  vriend  die  een  handige  klusser  is,  zat  de  eerste  laag  er  snel  op.  De  temperatuur  was  zeker geen 15 graden (advies temperatuur volgens  het blik)  maar  we  hadden geen keus.  We  moesten  door.  Daarna  licht  opschuren  en  op  zondag  26  april  ging  de  twee  laag  erop.  Maandag  27  april  Koningsdag. Jippie een extra vrije dag.  Dan kan de  derde  laag  erop en hoefden  we tussendoor  niet  te  schuren.  Maar  oh,  wat  was  het  koud.
Eigenlijk te koud.  

Toen  we  rond  15.00  uur  in  de  loods  kwamen, zag  de  Watervink  er  eigenlijk  best  mooi  uit.  Maar  we  wilden toch drie lagen. (stootwillen, steigertjes,  een  kademuurtje, soms  stoot  je  nog  wel  eens  ergens  tegenaan). Er  moest  vooral  voldoende  verf  op. Onze  sympathieke  buurman  in  de  loods  was  duidelijk: ik zou zeggen `niets meer doen`. 

Maar  ja ...  wij  wel.
Op  Koningsdag  dus  de  derde laag  erop.  Het  zag  er  redelijk  uit  toen  we  de  loods  uitgingen.  Vol  spanning  terug  op  dinsdagavond  en ... oh  help  wat  een  sinaasappelhuid  had  de  Watervink  gekregen. 
Balen,  balen,  balen. 
De hele  week  zaten  we  piekerend  op  de  bank.  Zaterdag  nog  een  keer  schuren,  zondag  dan  nog  een  laatste  laklaag.  Of  toch  maar  zo  laten.  We  hadden niet veel tijd meer, de waterlijn moest nog,  de naam moest er nog op en de motorstoel moest  ook nog diverse keren in de lak.   

Met lood in zijn schoenen ging Paul zaterdag 2 mei  naar  de  loods,  maar  belde  even later  juichend op.  `Het  is  een  plaatje  Mar,  die  boot  is  echt  prachtig  geworden,  die  gekke  twee  componenten  verf  is  gedurende  de  week  strak  opgedroogd.
Mooi, mooier , mooist`. 

Compliment

Het  grootste  compliment  kwam  toen  er  een andere klusser langsliep en  zei: u  zei toch dat u een  amateur  schilder  was,  of  vergis  ik  me nou.
Paul glom net zo erg als zijn Watervink.
8 mei  was  D-day. Vanaf  die  dag  ligt  de  Watervink  te  glimmen  in  zijn  box in  de  haven.  En  wij  zitten  weer  heerlijk  in  de  kuip  met  een  drankje, dat  o  zo  lekker smaakt. 

Ons  advies  voor  iedere  doe-het-zelver;  gebruik  goede materialen,  bezuinig  niet  op  verf,  maar  ook  niet  op  afplaktape, rolletjes  en  schuurpapier.
En ... Geloof in jezelf. 

Materialen

  • Stap 1: boot  vetvrij maken. Ik  heb  de  vetoplosser  van de Wibra gebruikt. 
  • Stap 2: schuren  met  korrel  180  tot  de  gelcoat  verfvrij is. 
  • Stap 3:  Geschilderd  met  Double  Coat  van  De  Ijssel, RAL  5011, Staalblauw.
    Gerold  met schuimrollertjes van De Ijssel voor Double Coat. 
  • Stap 4: schuren met korrel 320.
  • Stap 5 en 6:  2  maal  geschilderd  binnen  48  uur  zonder tussendoor schuren. 
  • Stap 7: waterlijn, naam en decoratielijn aanbrengen.
  Marjolein Schouten

C720 Watervink



Vereniging van Compromis en C-Yacht eigenaren