Herinneringen aan Ron Braakman

Ron Braakman, ere-voorzitter van de Compromisclub, is op 24 mei 2019 overleden.

Zijn laatste grote plan, een fietstocht naar Santiago de Compostella met beide zoons Jeroen en Peter, heeft hij vroegtijdig wegens zijn ziekte moeten opgeven. Thuis, bij zijn gezin, heeft hij zijn laatste vaartocht ingezet.
Veel sterkte voor Mieke, Marian, Peter, Jeroen en Susan en Fien.

Ron heeft altijd affectie met bootjes en het water gehad. Als jong gezin vertoefden ze `s zomers op een eilandje in Vinkeveen. Vandaar ging Ron ook naar zijn werk. Na diverse zeilboten werd dit botenbezit bekroond door eerst een C777 en als laatste een C888. Vernoemd naar dochter Marian.
Naast het plezier op het water was hij er ook graag in: een echte zwemfanaat!

In 2000 is Ron tot voorzitter van de Compromisclub gekozen. Dit heeft hij tot 2018 gedaan. Zijn toen ontdekte ziekte maakte dat hij deze stap terug moest maken. In die bestuursperiode van Ron begon de website van de Compromisclub gestalte te krijgen, waarvan Ron een groot voorstander was en er ook een grote bijdrage aan heeft geleverd.
Heel vaak, als ik mij als webmaster ergens druk over maakte, heeft hij mij vaderlijk toegesproken:

Maak je niet zo druk, komt allemaal goed!

Na zijn voorzitterschap is Ron wegens zijn bijzondere verdiensten voor de club tot Erelid benoemd.

Naast zijn gezin is de boot altijd een grote liefde geweest.

Tijdens een Rondje Noord-Holland verzamelde de Compromisclub eens voor de sluis in IJmuiden. De C777 van Ron, met Piet als bemanning lag afgemeerd tegen de Sarah-P.
`s Morgens vroeg was ik al lang klaar om te vertrekken, maar bij Ron was alles nog rustig.
Toch maar eens op dek geklopt, waarna Ron nog wat slaperig buiten komt, zijn ogen uitwrijft, grinnikt, losgooit en weg vaart: een ervaren zeeman!

Toen ik voor mijn eerste Engelandtocht een (toen heel dure) gps en een rubberboot aanschafte en dat motiveerde door te zeggen dat het een vereiste voor de veiligheid was hebben we dit argument jarenlang gebruikt voor werkelijk elke aanschaf: voor de veiligheid.
Zo kon Ron bijvoorbeeld zeggen: Mieke wil ook graag een nieuwe plotter, of noem maar op: voor de veiligheid. Waarbij Mieke meestal maar wijselijk zweeg.
Hij mocht graag proberen je met de meest grote onzin op het verkeerde been te zetten. Bijvoorbeeld door serieus eenieder te vertellen dat Beatrix met de Groene Draeck ook lid was geworden van de Compromisclub, en daar dan nog wat op doorborduren.
Ook met de toch meestal wat bescheiden nautische prestaties kon hij met veel gevoel voor humor danig de draak steken. Zo zijn wij eens een paar dagen met onze boten samen opgetrokken waarbij de grootste prestatie was, er stond nauwelijks wind, op de motor van Enkhuizen naar Makkum. Dat is jarenlang een gewilde uitspraak van Ron geweest: weet je nog wel, die barre tocht, helemaal naar Makkum!

Nu kon zijn gevoel van humor zich ook wel eens tegen je keren. Na een zeiltocht waarbij de C777 van Piet en Marja een plastic zak in de schroef had gekregen ging Ron na aankomst al zwemmend de boot controleren. Zwemmen kon hij als de beste! Daarna echter, klom hij op onze spiksplinternieuwe Sarah-P en begon hij de watertank te legen door zich eindeloos in de scoop af te spoelen onder de daar aanwezige douchekop. Dit alles onder het slaken van vreugdekreten dat dat hier toch mooi geregeld was. Nadat ik de pomp maar had uitgezet begon hij zich uitbundig op het stuurwiel uit te leven. Wat bij de trotse eigenaar van dit alles niet geheel in goede aarde viel.

Met Mieke heeft hij in al de jaren vele boottochten gemaakt, waarvan ik natuurlijk alleen de Compromisclub jaren heb meegekregen. En jarenlang ging hun hond mee. Wat hem eens een beschadigde schouder heeft opgeleverd toen hij de hond, die achter van de C888 gleed, met een hand te redden! Later was hun Sara beter te hanteren. In zijn eentje was het hem vaak niet bar genoeg; voer hij single-handed de boot naar waar hij wilde zijn.

Zijn kleindochter Fien had een heel speciaal plekje in zijn hart.
Regelmatig is er op haar opgepast en ging ze met opa mee. Zijn telefoon stond vol met foto`s en filmpjes van haar. Toen Ron en Mieke vorig jaar een tijdje op Texel lagen met hun boot, was hij vast van plan vrijdag weer thuis te zijn, want dan kwam Fien! Dat dit uiteindelijk niet doorging daar haar vader en moeder andere plannen hadden vond hij eigenlijk maar zo zo.

Tijdens zijn voorzitterschap van de Compromisclub heeft hij vele tochten en uitjes georganiseerd. Waarvan 2x een jubileumtocht naar Antwerpen, dit was voor velen een hoogtepunt.

Ron was een bijzonder sociaal bewogen mens. Maakte met iedereen vlot contact. Wist ook wat de mensen bezighield. Had diverse vrijwilligers baantjes, o.a. bij de Jachtvereniging Watervrienden in Haarlem als penningmeester en vice-voorzitter.
(klik hier voor hun In Memoriam)
Streefde qua leefomgeving naar klimaatneutraal leven.
Hij was een goed mens.

Vaarwel vriend!

Roel Hagen

(Klik hier voor dit bericht in pdf formaat)

2 gedachten over “Herinneringen aan Ron Braakman”

  1. Hierbij willen wij de familie van Ron Braakman van harte ons medeleven betuigen met dit enorme verlies. De laatste vergadering nog zo vrolijk aanwezig en dan dit plotselinge bericht, het voelt zo onwerkelijk.
    Wij wensen de familie heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van zo’n aimabele man, vader en opa.

    Roel en El Fiolet

  2. Wat een mooi mens is van ons heengegaan.
    Een lange tijd als onverstoorbaar voorzitter van de Compromisclub was hij een bindende factor.
    Als mede 888 varend hebben we veel samen uitgewisseld .
    Ik ben dankbaar hem gekend te hebben en wens Mieke en de kinderen veel sterkte en veel mooie herinneringen.
    Ron goede vaart
    Renz

Reacties zijn gesloten.