Nieuwe leden stellen zich voor: Algenib en haar crew

Omdat het schip het meeste werk moet doen om haar bemanning steeds veilig te houden, mag ik ”haar” even als eerste voorstellen … onze ”Algenib”. Haar naam heeft te maken met algenib_201603ade plannen die wij met haar hebben: Algenib is de alpha-ster in de vleugel van Pegasus, het paard der dromen. En vooral zien wij ”Algenib” als het schip, dat vleugels aan onze dromen kan geven.
Maar Pegasus heeft ook een persoonlijke betekenis voor mij, omdat ”Pegasus”, bouwnummer 4336 van de Franse midzwaardbootklasse ”Ponant” was. De naam van het schip waarop ik, Gerald, als fokkenist in de wedstrijdzeil-carriere van mijn jeugd grote successen heb bereikt. Maar daarvan later nog iets meer.
”Algenib” is uit de mal gekomen in 1998, als bouwnummer 888-98-229 een van de eerste ”triple 8” met fractioneel tuig. En zij is één van de in mindere aantallen verkrijgbare 888’en met ondiepe loden kiel, dus met 1,20 meter diepgang. Deze versie biedt ons de gelegenheid om ook ondiepere ligplaatsen te kunnen bereiken en was een van onze favoriete scheepstypes om vanaf mijn pensioen reizen (eventueel ook iets langere) mee te kunnen maken.
Andere schepen in onze focus waren ”de twee Midgets” (26 en 31), kimkiel-versies van de Moody 336 of Moody Eclipse 33, British Hunter Pilot 27. En onze geheime droom, de Southerly 35RS. Alle types staan bekend om hun goede zeewaardigheid en comfortabele bewegingen op zee.
De kleine Midget of de Hunter zijn natuurlijk aan de krappe kant voor schepen om met 2 personen enkele jaren te kunnen op leven. De twee Moody’s net aan de uiterste bovenkant van onze mogelijkheden en de Southerly zeer, zeer ver buiten onze financiële bereikbaarheid.
Ons plan was om met een in 2016 verwachte financiële meevaller op zoek te gaan naar een boot. Maar ”Algenib”, destijds nog ”no compromise” genoemd, stond te koop vroeg in 2015. Wij wilden haar toch gaan bekijken in de C-Yacht verkoophaven en met de bezichtiging werd het duidelijker dat ”Algenib” en wij partners konden worden om onze dromen vleugels te geven. Er was nog wat werk, om een financiële brug te bouwen tussen de aankoop en de verwachte meevaller, maar ook dat lukte uiteindelijk.
Zo konden wij eind Juni 2015 in Lelystad ”Algenib” overnemen en direct de eerste vakantietocht met haar beginnen: van Lelystad even naar onze thuishaven Gaastmeer, om ”Algenib” bij onze ligplaats-verhuurder bekend te maken. Dan via Workum en Kornwerderzand naar Terschelling, enkele dagen later verder naar Ameland waar wij sinds enkele jaren graag naar toe zeilden. Eigenlijk was de planning om later westwaarts terug te gaan, maar hoorden via de berichten voor zeevarenden van een stremming in Kornwerderzand precies rond de periode van onze terugreis. In onderling overleg besloten we dat de drukte misschien best kon worden vermeden indien wij via Lauwersoog terug naar binnen zouden gaan en over de Staande Mastroute terug naar Gaastmeer varen. Veel motor-mijlen, helaas, maar volgens ons gevoel aangenamer als met de vooruitziende drukte en wachttijden nabij de stremming terug naar binnen te gaan. Veel te snel waren 3 weekjes vakantie passé … maar wij hadden to noch een mooie aantal heerlijke weekeindjes aan boord tot het einde van het eerste seizoen.
algenib_201603bBegin 2016 werden wij lid van de Compromisclub en konden een heerlijke bijeenkomst beleven gedurende het Hemelvaartweekend in Enkhuizen. Weinig wind maar heel veel plezier hadden wij aan de super faire wedstrijden waar ”Algenib” ons een 4e plaats van de 13 deelnemende schepen cadeau deed.
Op de terugweg naar Gaastmeer nam de oost-noordoostelijke wind toe van eerst drie tot later 5 6 Beaufort. Omdat ”Algenib” zo super goed zeilde met steeds 6,5 – 6,8 knopen en soms nog een beetje meer wilden wij niet Stavoren binnenlopen om daarna 12 mijl op de motor te moeten varen. In plaats daarvan zijn wij nog even tot Workum gezeild waar vanaf de sluis nog maar 5 mijl op de motor nodig waren om de thuishaven te bereiken. Sindsdien hebben wij op een prachtige drieweeks vakantietocht veel verschillende weersomstandigheden leren kennen. Tussen ”bijna geen wind”, ruime maar rustige wind op de vrije Noordzee met hoge oude golven, naar toenemende wind van ZW 3-4 Bft tot WZW 5-6 Bft. Op weg van Workum naar Den Oever, buiten de sluis direct gevolgd naar W 6-7 Bft. ”Stroom mee, en wind soms tegen” op weg van Den Oever naar Oudeschild. En wij zijn echt meer dan tevreden over de veiligheid en de comfortabele manier waarmee ”Algenib” ook in deze ruwe omstandigheden vaart. Alleen met nalopende golven zou zij iets stabieler koers mogen houden en iets minder roercorrecties en krachten op de helmstok mogen vragen. Heel veel super mooie belevenissen binnen minder dan 2 seizoenen en natuurlijk dromen wij er al van langere tochten te kunnen zeilen.
Maar wat was onze geschiedenis voor ”Algenib”?
Wij, Birgit en Gerald, zeilen nu samen sinds ongeveer25 jaar. Birgit is 8 jaar jonger dan mij. Ik, Gerald, ben nu 60 jaar oud. Wij hebben elkaar leren kennen door een andere hobby, het zingen. Onze dierbaarste gasten aan boord zijn natuurlijk onze zonen Bjorn, 20 jaar oud, en Carsten van 17, maar ook andere familieleden of vrienden zijn steeds van harte welkom om een tochtje samen te zeilen.
Onze vorige boot was een ”Neptun 20” kiel-midzwaard zeiler, relatief ruim voor een 20-voeter. Genaamd ”Agena” volgens de beta-ster in het beeld ”Centaur”. Onze kinderen vroegen ons na de tweedehands-koop in 2001 om de naam van het vorige schip te behouden. Tussen 2002 en 2014 hebben wij met ”Agena” heerlijke tochtjes gemaakt op het Grevelingen-meer, Randmeren, IJsselmeer, Friese Meren, Waddenzee en zelfs een tochtje buitenom van Oudeschild naar Vlieland was mogelijk. Op andere reizen met ”Agena” zijn wij ook 2 keer van het noorden van Duitsland (waarheen wij ”Agena” op trailer hadden getransporteerd) overgestoken naar Denemarken. In 2003 vanaf de Flensburger Förde naar de ”Deense zuidzee” en terug en in 2007 vanaf Kappeln (aan de Schlei) binnen 3 weekjes door de ”Deense zuidzee” en verder linksom rond het Deense eiland Fyn aansluitend naar het noorden tot het Kattegat-eiland Endelave. ”Agena”s ligplaats was sinds 2013 ook in Gaastmeer. Daarvoor tot 2011 op de Buitse ”Bever-Talsperre” 40 kilometer van onze woonplaats. Op ”Agena” zijn onze kinderen opgegroeid.algenib_201603c
De boot voor ”Agena”, ook genaamd ”Agena”, was en Centaur open kielboot gebouwd door Zaadnoordijk en is dus ook een mooi stukje van onze ”Compromis-historie”. Tweedehands gekocht 1994 in Berlijn was haar ligplaats op de ”Kemnader Stausee” direct ten zuiden van Bochum.

Wij hadden haar gekocht als een prima schip en voldoende klein omdat Birgit daarop kon leren zeilen maar ook voldoend groot om er kleine vakantietochtjes te kunnen mee maken. Dit zolang wij zonder kinderen waren. Omdat Bjorn in 1995 kwam hebben wij uiteindelijk toch geen tochtjes met haar gevaren. Met een jong kind en een baby was een klein kajuitzeilertje nodig om ook vakantietochtjes te kunnen maken dus werd de eerste ”Agena” in 2001 verkocht om de tweede ”Agena” te kunnen kopen.
Voor onze eerste ”Agena” hebben wij samen vanaf 1991 alleen huurbootjes gezeild. Daaronder ook een charter-vakantie op een Compromis 777. Onze eerste en ook heel positieve ervaring met Zaadnoordijk-schepen. Deze chartertocht startten wij op het Grevelingenmeer en wij zeilden ook op het Hollands Diep, Haringvliet en Zijpe.
Ikzelf, Gerald, zeil sinds ongeveer 1968 of 1969. De eerste jaren als bemanningslid met mijn vader op gehuurde bootjes. Vanaf 1972 ook op het eerste ”familieschip” van mijn ouders, een H-jol. Deze H-jol hebben wij ook op de campingvakanties van de familie (vader, moeder, en mijn drie jongere zusters) meegenomen. Gedurende deze vakanties hebben mijn vader en ik ook 2-dag-tochtjes met de boot gemaakt. Een keer langs de ”Kleine Belt” in Denemarken vanaf ongeveer Middelfart tot naar de Helnaes Bugt en terug.
algenib_201603eEen jaar later op Corsica vanaf ongeveer Porto-Vecchio via de Golfo di Santa Manza (even ten noorden van Bonifacio). Dan verder oversteken over de Bocca Grande naar Sardinië en na een nachtje op anker de volgende dag weer terug naar Porto-Vecchio. Deze reizen waren de wortels van mijn wens om onder zeil te
reizen. Maar ik heb ook veel plezier beleefd aan het wedstrijdzeilen samen met mijn vader en als bemanningslid van andere clubleden. Een van deze boten was de ”Pegasus”, waarmee haar eigenaar en ik ons in 1976 kwalificeerden voor de deelname aan de Europese Championships der Ponants bij Oostende. Wij bereikten tenslotte een 44e plaats van de 87 deelnemers.
Mijn eerste eigen zeilboot kocht ik tweedehands omstreeks 1980. Dat was een Contender, bouwnummer 112 van Rondar.
algenib_201603dEen zeer sportief bootje dat singlehanded maar toch met trapeze gezeild wordt. Ondanks goede kennis zowel van het sturen als ook van het trapezewerk had ik zo’n anderhalf seizoen nodig voordat ik onder de meeste omstandigheden controle had over de boot en actief met de boot kon zeilen zonder dat deze met mij zeilde zoals daarvoor. Dus noemde ik mijn Contender ”Petit Diable”. Met haar heb ik eerst op de Unterbacher See nabij Düsseldorf gezeild. Later enkele jaren in Beieren op de Ammersee en Riegsee, en ook op enkele wedstrijden op andere meren in Zuid-Duitsland en Oostenrijk. Helaas kon ik als student heel weinig materialen vernieuwen, maar toch kwam ik meestal bij de eerste helft van het veld binnen.
In 1984 kochten mijn beste vriend en ik in eigenaars-gemeenschap ook een tweedehands H jol en noemden haar ”Korrigan” waarmee wij niet alleen wedstrijden en zeiltochten op kleine meren wilden doen maar ook kusttochtjes. De meest bijzonder belevenis was dan ook samen met mijn beste vriend en co-eigenaar in 1987 vanaf de Flensburger Förde (waarheen wij ”Korrigan” op trailer hadden getransporteerd) door de Deense zuidzee en ”linksom” rond het eiland Fyn te zeilen en daarmee een van mijn langste dromen, zo’n reis met zo’n klein bootje te kunnen doen, uiteindelijk te realiseren. Vanaf deze tijd werk ik ervoor om met eigen scheepjes of schepen zeiltochten te maken en vanaf mijn pensioen aan boord van een eigen schip te gaan leven.
”Algenib” is nu ons schip waarmee Birgit en ik de reizen willen realiseren die wij voor ogen hebben Het schip dat onze dromen vleugels geeft …

Gerald en Birgit Mathies
Tekst: Gerald Mathies/Foto: Ebe van der Land/afbeeldingen Internet